Πέμπτη, 6 Φεβρουαρίου 2014

Σεμινάριο: " Βλέποντας τον "αυτισμό" με την βοήθεια της Φιλοσοφικής Συμβουλευτικής".


Από το 1943 που ο Canner διατύπωσε για πρώτη φορά   τη θεωρία για τον αυτισμό (να θυμίσουμε ότι την έγραψε το 1955) έχουν περάσει 71 χρόνια. Από τότε πολλά γράφηκαν πολλές θεωρίες ήρθαν να δώσουν τα φώτα τους. Από τον Bettelheim με εμφανή φιλοσοφική προπαιδεία στον Γερμανό φιλόσοφο Ε. Κάντ, έως τον Carlo Delacatto ακόμη αναζητούμε να βρούμε την ιδιότυπη αναλογία της αυτιστικής κατάστασης. Πως τοποθετείται η Φιλοσοφική Συμβουλευτική;
Το Σεμινάριο περιλαμβάνεται και στην διδακτέα ύλη της Φιλοσοφικής Συμβουλευτικής. Όμως μπορούν να το παρακολουθήσουν και εκείνοι που δεν είναι σπουδαστές της Φιλοσοφικής Συμβουλευτικής. Αν δεν προσέλθει ικανός αριθμός συμμετεχόντων τότε το Σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί εξ' αποστάσεως μέσω Σκάιπ. Δωρεάν
Για συμμετοχή στο adfapostolou@yahoo.gr  

Σεμινάριο

ΣΕΜΙΝΆΡΙΟ: " ΣΏΜΑ - ΠΡΌΣΩΠΟ - ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΌΤΗΤΑ"

Αν η ψυχιατρική θεωρεί το σώμα του ασθενούς αντικείμενο εξερεύνησης στη γυμνή του υλικότητα και αντικειμενικότητα, οι ψυχοδυναμικές θεωρίες ανακαλύπτουν τη σημασία του συμπτώματος μέσα από την εξερεύνηση του ασυνειδήτου διατηρώντας τον παθητικό χαρακτήρα του ασθενούς, όχι πια ως σώμα αλλά ως πρόσωπο. Παράλληλα η φαινομενολογική -υπαρξιακή συνεισφορά αναγνωρίζει την αντικειμενική κατάσταση του ανθρώπου θεωρώντας την, ένα δεδομένο στο οποίο δεν υπάρχει δυνατότητα παρέμβασης έξω από μια γενική κατανόηση.

Στο παρόν Σεμινάριο θα εξεταστούν επίσης οι διαλέξεις του Μισέλ Φουκώ στο Κολέγιο της Γαλλίας των ετών 1974-1975. δωρεαν το σεμινάριο
Για επικοινωνία σχετικά με το Σεμινάριο στο:adfapostolou@yahoo.gr

Σεμινάριο

ΣΕΜΙΝΆΡΙΟ: " 'ΠΑΤΑΦΥΣΙΚΉ & ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΉ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΉ"

Η παταφυσική ( ’παταφυσική, προηγείται πάντα μια απόστροφος, χάριν αποφυγής ενός φθηνού λογοπαιγνίου) είναι η επιστήμη των φαντασιακών λύσεων, που αποδίδει συμβολικώς στα γενικά χαρακτηριστικά τις ιδιότητες των αντικειμένων τα οποία περιγράφονται δια της ενδεχομενικότητός τους.
Από την άλλη η Φ.Σ ανοίγει διαύλους με τις στιγμές που με τον αυθόρμητο φυσικό τρόπο τους ιδεάζουν τον άνθρωπο, έτσι όπως φυσικά και αυθόρμητα αναπνέει. Οι άκλητες και ακατάγραφες στιγμές όπως συναντιούνται με τις σκιερές κόχες της ύπαρξης. Δωρεάν
Επικοινωνία για συμμετοχή στο σεμινάριο:adfapostolou@yahoo.gr

Σεμινάριο.

ΣΕΜΙΝΆΡΙΟ: "Η ΕΡΏΤΗΣΗ".

"Το να γνωρίζεις να ερωτάς σημαίνει να γνωρίζεις να περιμένεις ακόμη και δια βίου." Θα μας πει ο Χαίλντερλιν.
Πως μπορείς να δεις τη ζωή σου πέρα από την αντίφαση της διασκεπτικής λειτουργίας; Έξω από τις αναπαραστάσεις που καθίστανται πλησμονικές εποπτικότητες; Στην απόσταση των οριζοντιώσεων της νοηματισμένης ιστορίας;

Η ερώτηση στέκεται εκείθεν του παράλογου, του παράδοξου, του τυχαίου, του ανείκαστου. Καταποντίζει τις έννοιες και τις αντικειμενικές αλήθειες, υπερβαίνει τις πραγματικότητες. Ανοίγεται στα μονοπάτια της ποίησης των εμβιώσεων και της αγωνίας.
Για επικοινωνία για το Σεμινάριο στο: adfapostolou@yahoo.gr

Σεμινάριο

ΣΕΜΙΝΆΡΙΟ:"Η ΨΥΧΑΝΆΛΥΣΗ ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΊΑ - Η ΦΙΛΟΣΟΦΊΑ ΕΊΝΑΙ ΤΟ ΕΛΛΑΜΦΘΈΝΤΕΣ"

Ο Lacan κατά την έναρξη του μαθήματος "Πτυχίο της Ψυχαναλυτικής κλινικής στο Πανεπιστήμιο Paris -VIII στις 5 Ιανουαρίου του 1977 ανακοίνωσε δημοσίως ότι "η ψυχοθεραπεία οδηγεί στο χειρότερο...γιατί λειτουργεί με γνώμονα την υπόδειξη και την πειθαρχία." Και ο Freud διατύπωνε ότι "η ψυχανάλυση δεν επιδιώκει την εξάλειψη των συμπτωμάτων και του ψυχικού πόνου, αλλά επιφέρει αραιά και που, ένα περιθωριακό όφελος".
Από την άλλη όταν η φιλοσοφία δεν κλείνεται στην φανφάρα και την αφηρημένη θεωρητική ενασχόληση, τότε γίνεται (γιατί κινείται πάντα έξω από τις κολαστήριες τεχνικές) εκείνο το "ελλαμφθέντες" ή το "οίον εξαφθνές αίφνης" (Πλάτων 7η επιστολή). Δωρεάν
Για συμμετοχή στο: adfapostolou@yahoo.gr

Σεμινάριο

ΣΕΜΙΝΆΡΙΟ: "Ο ΘΕΡΑΠΕΥΤΉΣ - Ο ΠΆΣΧΩΝ - Η ΔΙΆΓΝΩΣΗ".

Ο θεραπευτής γίνεται ο διαχειριστής των συμπτωμάτων και πλάθει μια ιδεολογία πάνω στην οποία συντηρείται. Ο πάσχων γίνεται η διάγνωση και η διάγνωση η επικάλυψη της εξουσίας.

Ο Freud έγραφε στον Pfister στις 21 Ιουνίου του 1920 "Πρέπει να
γνωρίζετε ότι, στη ζωή, δεν είμαι καθόλου ανεκτικός με τους τρελούς, απλώς ανακαλύπτω ότι αυτοί είναι επιζήμιοι".

Ο J.-G. Godin στο έργο του "Jaacque Lacan, 5 rue de Lille", σ, 189 περιγράφοντας τη διδακτική του ανάλυση με τον Λακάν γράφει: " Ο Λακάν τόνιζε ότι πρέπει να απαλλαγεί κανείς από τη ευγένεια με τους ασθενείς του...Πραγματοποιούσε συνεδρίες που διαρκούσαν λιγότερο από πέντε λεπτά, άφηνε ανοιχτή τη πόρτα του γραφείου του κατά την διάρκεια των επισκέψεων, δεν έδινε ποτέ ρέστα όποια και αν ήταν η αξία του χαρτονομίσματος που του είχε δοθεί, χαστούκιζε τους πελάτες που δεν είχαν αρκετά χρήματα μαζί τους, μερικές φορές έδιωχνε μια ασθενή με κλοτσιές στον πισινό..."

Φρόιντ και Λακάν τόνιζαν ότι " οι άνθρωποι είναι κατά μέσο όρο και σε μεγάλο βαθμό αξιολύπητα καθάρματα". (Επιστολή του Freund στον Arnold Zweig στις Δεκεμβρίου του 1927). Τις ίδιες απόψεις
έχει εκφράσει και ο "πολύς" και γαμπρός του Λακάν J.-A Miller.

Επικοινωνία στο : adfapostolou@yahoo.gr

Σεμινάριο.

ΣΕΜΙΝΆΡΙΟ "Ο ΠΌΝΟΣ"

Για τις τρέχουσες ψυχοθεραπείες ο πόνος στην εσωτερίκευση του γίνεται "αίσθημα". Φλυαρούν απείθαρχα και άναρχα οι ψυχοθεραπείες επάνω στο "αίσθημα του πόνου".

Στην φιλοσοφία ο πόνος αντικαθιστά τη κραυγή (Βιτγκενστάϊν). Πλήρως υποκειμενικοποιημένος και αμετάδοτος, δεν περιγράφει μόνο μια κατάσταση δεν αντικατοπτρίζει μια παράσταση (και αυτή η άποψη της ψυχοθεραπείας είναι) αλλά αρνείται να συμβιβαστεί με την αθόλωτη βασκανία του υπάρχειν.

Ο Σεφέρης γράφει κάπου για αυτή την άρνηση να συμβιβαστεί ο άνθρωπος με την αθόλωτη βασκανία του υπάρχειν, "αν είναι ανθρώπινος ο πόνος, δεν είμαστε άνθρωποι για να πονάμε".

Ο Φρόιντ μας λέει ότι η "Αρχή της Ηδονής" είναι εκείνη που μας εμποδίζει να δεχτούμε τον πόνο.

Και η φιλοσοφία θα μας πει, ότι όταν ο άνθρωπος ματαστοιχειώθηκε σε πρόσωπο, ο πόνος έγινε προσκύνημα. Ο Λειβαδίτης γράφει στην Αυτοβιογραφία, "κανείς δεν μπορεί να με βοηθήσει στον πόνο μου".

Δεν υπάρχει διαχείριση πόνου, (εξάλλου αυτή η έκφραση είναι πολύ μαρκετίστικη) υπάρχει η στίλβη του πόνου και η οξείδωση του, μαζί και ποτέ χωριστά.
Για επικοινωνία:adfapostolou@yahoo.gr

Σεμινάριο

ΣΕΜΙΝΆΡΙΟ: "ΜΟΝΑΞΙΆ".

Αν αφήσουμε τις ψυχαναλυτικές μπαλάντες που μας νανουρίζουν γύρω από την μοναξιά, τότε θα καταλάβουμε ότι η μοναξιά είναι ο απόλυτος ισολογισμός με τις προσωπικές αντωνυμίες που είμαστε εμείς οι ίδιοι. Είναι η απεργία του νοήματος. Μια παράξενη αναιμία της απωθητικής λειτουργίας του υποκειμένου.

Γιατί η μοναξιά είναι πάντα θεληματική, μια δράση παρετυμολογική.

Ο Ο.Ελύτης γράφει:
"Αυτά που μ’ αρέσουν είναι η μοναξιά μου. Δεν σιμώνει κανένας. Χρόνια τώρα περνάω τις ώρες μου συντροφιά με κάτι μεγάλες μισοσβησμένες νωπογραφίες, εικόνες παλιές, αλλά φρέσκες ακόμη από τα χείλη εκείνων που τις ασπάστηκαν, γυναίκες της αμιλησιάς και του κοντού χιτώνα που φυλάγουν το κουτί με τα διαμαντικά του ωκεανού. Δεν σιμώνει κανένας. Αν δεν είχα κάτι το πολύ δυνατό και αθώο συνάμα να με συντηρεί, όπως οι μέντες και οι λουίζες που ευδοκιμούν στον εξώστη μου, θα ‘χα πεθάνει της πείνας. Τόσο μακριά βρίσκομαι από τα πράγματα, τόσο κοντά στο κρυφό τους καρδιοχτύπι. Ξυπνάω τις νύχτες ανήσυχος για κάποιαν απόχρωση του μωβ, ποτέ όμως για το τι μπορεί να γίνεται στα εμπορεία της Αγοράς. Αλήθεια, δεν έχω ιδέαν. Ακούω πως έχουν πάντα μεγάλη πέραση τα δάκρυα και οι αναστεναγμοί (τ’ αντίγραφα, όχι τα πρωτότυπα) όπως και οι διακυμάνσεις του δολαρίου, ο πληθωρισμός, οι συναλλαγές των κομμάτων — αλίμονο. Μ’ έφαγε, όπως τις καρένες των καϊκιών ο αρμόβουρκος, η μοναξιά. Και τα χρόνια περνούν.

Οδυσσέας Ελύτης, Ιδιωτική Οδός,

Και ο Ρίλκε γράφει:
Η μοναξιά είναι σαν βροχή – βροχή που κατεβαίνει.
Κι αν απ’ τη θάλασσα προς τις εσπέρες ανεβαίνει
κι από χερσότοπους που είναι μακριά, απομονωμένοι,
τραβάει στον ουρανό που τη μαζεύει δίπλα του όλη,
κι από τον ουρανό μετά θα πέσει μες στην πόλη.

Και πέφτει, πέφτει πάντοτε η βροχή, καθώς χαράζει
ή σουρουπώνει στα σοκάκια, σε ώρες που γυρνάνε
τα σώματα χαμένα, βυθισμένα στο μαράζι,
όταν η απογοήτευση και η θλίψη τα πονάνε,
ενώ άνθρωποι αλληλομισούμενοι τα κουβαλάνε
κοινή να μοιραστούνε κλίνη που είναι μονιά... θολάμι:

κυλάει τότε η μοναξιά σαν να είναι ποτάμι...

Πληροφορίες για ρο σεμινάριο: adfapostolou@yahoo.gr